Umeek lau urtera arte, gutxi gorabehera, ez dute ondo bereizten zer den gezurra eta zer ez. Batzuetan, zigorren bat jaso nahi ez dutenean, elementu fantastiko bati botatzen diote errua.

5-7 urte bitartean, zigorrak saihesteko, arazoak konpontzeko edo zerbait lortzeko erabiltzen dituzte gezurrak. Adib.: “ezin izan nuen lana egin tripako mina neukalako”; “bai ama, haginak garbitu ditut”, ez uztearren egiten ari dena...

8 urtetik aurrera, independenteagoak izaten dira eta euren bizitzaren kontrola eduki nahi izaten dute, beraz, larregi presionatzen baditugu edo beraien intimitatean sartu, beharbada gezurrekin erantzungo digute.

Autoestimu baxuko umeek edo espektatiba irrealak dituzten gurasoen seme-alabek ere errazago esango dituzte gezurrak. Lagunei esandako gezurrek ere haien onarpena lortu nahi izaten dute, sarri.

Egoera horren aurrean, gurasook KONFIANTZA EMAN eta ERANTZUKIZUNAK BEREN GAIN HARTZEN utzi behar diegu seme-alabei. Argi eta garbi adierazi behar diegu INOR EZ DELA PERFEKTUA, hobe dela egia esatea, laguntzeko gaudela eta ez zigortzeko.